Hoşiret’in piresinin
Çok acayıp heybeti var
Hükminen girer yatağa
Hem teklifsiz ruhsatı var
Akşamdan sabaha kadar
Bu gün adam olmazsak
Yarın adam oluruz
İrfanları biliriz
Hor bakma balam hor bakma
İnsanlığa değer vermeyen
Ey..! Bu mezarda yatan ölüler
Sizden ders almıyor diriler
Ahrette olacağını ne bilirler
Söyleyin ne gerçektir ne yalan?
Bir zaman çocuktunuz ettiniz naz
O karanlık günlerde, o karınlık yıllardı
Neler çektik, o geçilmez zorlu yollarda
Can güvenliği yok, insanlık yok olmuş
Hep perişan olduk, o meşum okullarda
Okumak bir dert, yaşamak başka bir dert
Ölmek, ne güzel şeymiş
Çekilmez, bu dünyanın kahrı
Eğer canlılar, ölmeseydi
Ne olurdu insanların ahir’i
Dünyada geçilmezdi, canlı seli
Nevruzu bilirimsiniz?
Hani baharın gelişi diye
Kutlardık hepimiz
Yirmi bir Mart’tı toprak canlandı diye
Bacalarda ot yakar
“Bereket içeri, Böcük dışarı diyerek”
Ne duruyorsun ey kardeşim
Vatanımız elden gidiyor
Önceleri servet maldan
Şimdi ise candan gidiyor
Uyanalım Kardeş artık
Bir düşün kışın; Kars’da kaz yemek
Bilirmisiz anlarmısınız, bu ne demek
Soğuk demek, kar demek, tipi demek
Ama buna da değer, bir kaz yemek
Yakacaksın tandırı, olacak közü
Babam dedi al kalemi
Gösterir bütün alemi
Sakın bırakma selamı
Babam çalış çalış dedi
Allahın birliği birdir
Allah(cc) , izin verirse
Kullar, sözde durursa
Edep, erkân bilirse
Mevla, kulu sevmez mi?
Kullar, namazın kılsa
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!