Yorulur insan, yaşamaktan, yaşananlardan.
Yorulur insan, düşünmekten.
Bir şeylerin olması için çabalamaktan.
Bir şeylerin iyi gitmesi için uğraşmaktan.
Kapanmayan yaralar vardır.
Her gün daha çok kanayan.
Geçmek bilmeyen yaralar.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta