Bir zamanlar yok idim yok.
Ne cesedim ne bedenim ne canım.
Yaşamıyor yemiyor dum içmiyordum.
Uçuyor dum sonsuzluktan dönüyordum.
Ne yüzüm ne gözüm ne izim vardı.
Yerde tohum gökte ruzgar oldum su oldum.
Varlığımın ezeli karışmıştı toprağa toza.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta