Bir mektup ki
Dışında pulu, göndereni yok.
İçinde iyi, hoş bir havadis yok.
Bir ömür yetmezken birleşmeye,
Bir kağıt nasılda ayırırmış insanı ikiye.
Ve yarım kalırmış soluk alışlar.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta