Şimdi kalplerimiz çok uzakta atıyor seninle
Sanki, şafağı batan kızıl anın son nefesleriyiz
Karanlıktan doğan ayın yakamoza düşmanlığı gibi
Bir zamanların son aşkına şerhler düştük seninle
Yorulduk artık, seni anlıyorum
Her kalkışta battık en derine
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta