Süzülmüş Boya Şiiri - Kasım Kobakçı

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
Kasım Kobakçı
5508

ŞİİR


13

TAKİPÇİ

Süzülmüş Boya

Fırçadan damlayarak süzülmüş boya,
Gözlerinde garip uyuşuk bir rüya.
Renkler hep birbirine karışıp akmış,
Hislerini sessizce boşluğa atmış.
*
Öz eseriydi onun sessizce solan,
Fırçasıyla tuvale usulca dolan.
Dışavurumcu hisler uykuya dalmış,
Bütün o çılgınlıklar mazide kalmış.
*
Bir dışlanmış dünyadan kopup gelerek,
Tuvale uzanıyor boyun eğerek.
Yeni bir tarz olsa da gözler kapalı,
Uykuya esir düşen eli boyalı.
*
Bu yüzden midir bilmem sebep belirsiz,
Çizgiler uyuşuktur şekiller kirsiz.
Sanatının ruhu da yavaşça soldu,
Eserinin özüne dinginlik doldu.
*
Tam değerlendirmeden geçip gittiler,
Bu uyuşuk renkleri de terk ettiler.
Bu modern ressamın sağ eli uyuşuk,
Dışavurumcu fırça kalmış buruşuk.
*
Zaman durmuş gibidir boya biterken,
Uykuya yenik düşmüş hem de çok erken.
Kırmızı yavaşlayıp mavi uyumuş,
Fırçanın ucundaki suyu kurumuş.
*
O deli hisler, artık bir sis içinde,
Kaybolup gidiyorlar renksiz biçimde.
Tablolar yığılmış hep tozlu köşeye,
Hiç gerek kalmamış artık, boş neşeye.
*
Fırçası ağırlaşıp kalkmaz hiç elden,
Şarkısı duyulmuyor kopan o telden.
Dışavurumcu ruhu teslim oluyor,
Tuvaller yavaş yavaş gölge doluyor.
*
Ne bir coşku kalmıştır ne bir fırtına,
Sadece bir ağırlık çökmüş sırtına.
Göz kapakları düşüp boyalar bitmiş,
Bu uyuşan zihnine yalnızlık yetmiş.
*
Karanlıklar dolmuş sonunda odaya,
Unutulmuş elleri küsmüş fırçaya.
Sonsuz sanat olmuştur uykusu şimdi,
Dışavurum, solan renksiz bir resimdi.

Kasım Kobakçı
Kayıt Tarihi : 17.11.2026 11:01:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!