Özlemeyi marifet bilmişliğimdendir sevdaya düşkünlüğüm
Ve yalnızlığı sermaye edişimdendir İstanbul sürgünlüğüm
Oysa kaç defalar bu kayanın üstünde, Ada seyrimde
Yada Kuzguncukta kendimden geçerken gece üçlerinde
Nice Züleyhalar büyüttüm bu uykusuz düşlerimde
Lâl oldu dilim, derman kesildi sözcüklerimde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta