Süt Şiiri - Abdurrahman Günay

Abdurrahman Günay
346

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Süt

yağmurda bir yaprağın
kayarken üzerinden
düşünce boşluğuna
bunaldığında insan
duyumsatır bize
yalnız olmadığımızı
suskun su damlası

çıplak karanlığa bıçkın
rüzgârlar süren kış da
bilir şehrin kapılarını tutan
kardelen umutlarını

ne zaman umarsız hissetse
kendini insan
gece yırtmacından taşan
dolgun göğsünden günün
süt beyazlığını
ağzında bulur

Abdurrahman Günay
Kayıt Tarihi : 13.8.2019 07:29:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!