Sen karayel ben yaprak esince savruldum uçuruma
Hasretin kurşun gibi severken öldürüyor denedim
Kestin selamı sabahı ben mecnun gönlüm leyla oldu
Susuyorum şimdi yalnızlığın ana dili gibi..
Yüreğinde bin yıl mahkum kalırdım isteseydin
Yanıyorum yanardağlar gibi püskürüyor lavlarım
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta