Sustuklarım Şiiri - Kintik Kintik

Tercih ettiğim için susmayı,
Sanıyorlar unuttum konuşmayı,
Adımı çıkıyorlar; korkak, zavallı,
Anlamaya çalışmak boş, varken işin kolayı.

Bilmiyorlar, içimde kopan fırtınayı,
Dile getirsem gördüğüm her hatayı,
Dolar taşar kırgın kalpler sokağı,
O zaman belli olur kim korkak, kim zavallı

Bir kere daha susuyorum,
Gönlün incinmesine dayanamıyorum,
Zamanla düzelir diye umuyorum,
Sırf bu yüzden en ağır bedelleri ödüyorum,

Bir anlasalar, susmanın konuşmaktan beter olduğunu,
Kırmaktansa kırılmanın kucağında uğunduğumu,
İçimde bir yerlerde sustuklarımdan fazla konuştuğumu,
İçimdeki çatışmaların elime yüzüme vurduğunu…

Her seferinde yalan söylüyorum kendi kendime,
Bir daha susmayacağım, kırılan kırılsın diye,
Tam söyleyecekken bakıp gözlerinin içine,
Susup kalıyorum öylece, gücüm yetmiyor dilime.