Sustuklarım Şiiri - Mustafa Çeker

Sana söylemek istediğim onca şey varken
Bir köşede avazım çıktığı kadar sustum
Dudaklarımda biriken binlerce kelimeyi
Gözlerimin kuytusunda sakladım da yuttum
Bir bilsen sen uyurken kaç yangın söndü içimde
Kaç cümle intihar etti dilimin ucunda
Sana doğru açılan bütün yolları yürürken
Kırıldı umutlarım gecenin bir vaktinde
Konuşsam, çevrilecek ti. Sanki dünya
Anlatsam hicranı kalacaktı her kelimenin
Sana olan sistemimin gölgesinde dinlendim ben
Her nasılsın değişinde biriken çığlıkları
Yüregimin duvarına çarpa büyüttüm
Özlemin en keskin amansız bıçağı
Kendi ellerimle kendi sineme gömdüm
Söyleyemedim seni her nefeste özlediğimi
Söyleyemedim bu sessizliğin, beni nasıl tükettiğini
Söyleyemedim ulan mülteci bir çocuk gibi
Yüreğine sığınmak istediğimi...... offffffff..... offffffff
Şimdi bu sağır odalarda, ıssız sokaklarda
İçimde yankılanıyor sustugum ne varsa
Bir gün anlarsın belki, çalındığında
Külleri savrulan kaç mektup yaktım masamda
Kaç şiiri yarım bıraktım adın geçiyor diye
Gözlerin aklıma düşüp canımı acıtsada
Kendime hediye sakladım bu dilsiz sızıyı.......