Bana konuş diyorsun susma
Konuşmalıyım, biliyorum
gözlerinin içine bakarken
gülümseyip bir şeyler söylemeli, anlatmalıyım.
Sen bakma benim kalemimin lafazanlığına,
Yazarken benim bütün gevezeliğim.
Bazen ben de çok konuşurum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta