Süslü Salıncak Şiiri - Gülcan Arıkan

Bütün samimiyetimle
Samimiyetsiz sözler söylemişim kendime
Bütün iyi niyetlerimle,
Büyük kötülükler etmişim kendime
Bütün mutlu hislerimle
Hep ağlamışım kendi içime
Rengarenk fırçalarıyla boyarken hayatı
Kendime ayırmışım en renksiz griyi ve siyahı
Ben bu hayatta en çok kendimi sevmemişim
Kanatlarımı ödünç verirken
Kağıttan uçurtmalara,
Kendi kendimi savurmuşum prangalara,
Karşılarken dünyayı bahar bahçe çiçekle
Ayrık otlarını saklamışım hep kendime
Küstüm çiçeği gibi olsa da kalbim
Ben her Eylül'de yine de sevmişim...
Şimdi herşeyden herkesten çok uzakta
Bulutların içinde sallanıyorum huzurla
Sallanıyorum anılarımdan örülmüş süslü bir salıncakta...
Artık basmaz ayaklarım yere
Çağıran aşık da olsa,maşuk da...
Bütün korkularımı,telaşlarımı ardımda bıraktım
Hem fazlasıyla bonkör olduğum hayattan
Hem de cimrisi olduğum kendimden kaçıp
Bir garip başımla saklandım gökyüzüne...
Dostlarım şimdi bulutlar,güneş ve aydede

Bir garip başımla saklandım gökyüzüne...
Artık elma deseniz de çıkmam armut deseniz de...