susacaksın çaresi yok
bebekler gülmeye başlamıştır çünkü gölgende..
kimsesiz çaresiz nefessiz bir sessizlikte büyüyecek nergisler
susacaksın!
çünkü unutulmuş bir asker yarası gururu parlıyor alnında
güneş doğmaktadır uzak bir dağ sırtından
mahsun şarkılar yutkunurken keşkende
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta