Susarak Sevdim Seni Şiiri - Hamit Atay

SUSARAK SEVDİM SENİ

Susarak sevdim seni...
Çünkü sesim yetmezdi sana.
Çünkü her kelime,
Kalbimden geçenin yanında yetersizdi.

Söyleseydim…
Belki sen gülümserdin,
Ama o gülümsemenin ardında
Ben hep eksik kalırdım.
Ben tam olmayı,
Seninle susarken öğrendim.

Bir aşkı anlatmak kolay,
Ama içine gömmek...
İşte o başka bir cesaret.
Ben korkmadım.
Sadece sakladım seni.
Kimse bilmesin diye değil —
Senin bile bilmediğin yanını
Ben tamamlayayım diye.

Her gün bir şiir yazdım sana,
Hiçbiri senin gözlerine ulaşmadı.
Her biri,
Kalbime mühürlendi.
Ben seni öyle bir sevdim ki...
Sen duymadın,
Ama dünya şahit oldu.

Gözlerime bakmadın belki,
Ama gözyaşımda yüzdün.
Yanımda yürümedin,
Ama içimde bir ömür dolaştın.
Ben seni kimseye anlatmadan yaşadım.
Sadece şiirle,
Sadece susarak…
Sadece kalbimle.

Sevgilim diyemedim…
Çünkü senin sevgili dediğin biri vardı belki,
Belki de yoktu ama
Benim sana seslenmeye hakkım yoktu.
Ben hep sınırda durdum.
Bir adım atsam,
Büyü bozulacaktı.

Ve bazı aşklar bozulmasın diye
Yaşanmaz…
Sadece sevilir.
Derinden,
Gizliden,
Bir ömür yetermiş gibi…

Susarak sevdim seni.
Ne güzel, ne ağır bir cümle bu…
Birini sevmek,
Ama söyleyememek…
Sadece kalbinde ona yer açmak,
Ama hiç oturmayacağını bile bile beklemek.

Şimdi…
Yüzünü hatırlarken değil,
Sesini unuturken acıyor içim.
Çünkü seninle bir geçmişim bile olmadı
Ama bir ömrüm eksildi senden.

Ve hâlâ seni sevdikçe
Susuyorum...
Çünkü aşkım hâlâ en çok
Kendine saklı.
Sana ulaşmadan
Yandım,
Küllerimle seni sevdim.

Susarak sevdim seni...
Ve kimse bilmese de
Bu dünyada bir kalp
Senin için hep sustu.

Hamit Atay