Susarak Sevdim Şiiri - Gece Gözlüm

Seni sevmek
gürültülü bir şey değildi benim için.
Birinin adını kalbinin en derinine gömmek gibiydi;

kimse duymasın diye
susarak sevdim.
Gözlerin değdiğinde dünyaya
bütün yollar sana çıkıyor sanırdım.
Bir gülüşün vardı,

insanın içindeki bütün fırtınaları
bir anda susturan.
Ben seni
bir şarkının en kırık yerinde sevdim,
gecenin en yalnız saatinde,
kimsenin bilmediği bir dua gibi.

Bazen içimdeki çocuk
“yapma” dedi bana,
“bu kadar sevme,
bir gün giderse kalbin burada kalır.”
Ama insan kalbini dinlemez bazen,
ben de dinlemedim.

Şimdi adın
içimde kapanmayan bir kapı gibi,
ne tamamen gidebiliyorsun
ne de geri gelebiliyorsun.

Ve bil ki…
eğer bir gün rüzgâr sana değerse
ve sebebini anlayamazsan,
bil ki
bir yerlerde hâlâ
seni unutamayan bir kalp var.
Ve hâlâ geceler
senin adını fısıldıyor içime.

Bir yıldız kayıyor bazen gökyüzünden,
dilek tutamıyorum…
çünkü bütün dileklerim
zaten sendin.

Bir zamanlar
ellerini tutmanın hayalini kuran kalbim,
şimdi sadece hatıralarına dokunuyor.
Bir fotoğrafın bile yok yanımda,
ama yüzün
ezberimdeki en derin şiir.

İnsan bazılarını unutamaz,
zaman geçer, yollar değişir,
şehirler bile yabancı olur…

ama bir isim
kalbin en eski yarası gibi kalır.
Ben seni
geçmeyen bir mevsim gibi sevdim,
giden bir trenin ardından
peronda bekleyen biri gibi.

Belki dönmezsin,
belki bir daha gözlerin değmez gözlerime…
ama şunu bil sevgilim:

Bir insan
birini gerçekten severse
onu kalbinden değil,
sadece hayatından çıkarabilir.

Ve zaman geçtikçe anladım;
bazı sevgiler kavuşmak için değil,
insanın kalbine
ömür boyu iz bırakmak için var.

Adını anmasam da
her cümlemin içinde biraz sen varsın.
Bir şarkı duyuyorum bazen,
bir sokaktan geçiyorum,
bir rüzgâr yüzüme değiyor…
ve kalbim yine seni hatırlıyor.

Oysa ben
seni unutmayı değil,
sana alışmayı öğrenmeye çalıştım.
Çünkü bazı insanlar gider,
ama içimizdeki yeri
hiç boşalmaz.

Bil ki;
eğer bir gün aynı gökyüzüne bakarsak
ve aynı yıldız gözümüze değerse,
ben yine içimden
senin adını geçireceğim.

Çünkü bazı sevgiler
yarım kalır,
ama yarım kaldığı için
sonsuz olur.
Ve ben seni…
biten bir hikâye gibi değil,
içimde hiç susmayan
bir şiir gibi sevdim.