Bazen, hatta çoğu zaman hep susmak istiyorum...
Konuşmaya utanıyorum, isteyipte konusamayanlarin yanında.
Ya da konuştuğunu sananlara inat.
Doya doya, kana kana susmak...
Hiç bilmediğim, duymadığım bir alfabeye ait gibi geliyor sözcükler,
Ne kadar dinlesem de anlamayı beceremiyorum.
Çoğu kez 'burası neresi' yabancılıginda, herkesi ve her şeyi seyrederken yakalıyorum kendimi, ürküyorum yalnızlığımdan...
Rabbim, Rabbim, bu işin bildim neymiş Türkçesi;
Senin aşkın ateştir, ateşin gül bahçesi...
Devamını Oku
Senin aşkın ateştir, ateşin gül bahçesi...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta