Yalnızlığına bürünmüş insanları görebiliyorum
Ve tanıyabiliyorum istemeden onları
Vücut hareketlerinden, yürüyüş biçimlerinden,
ayakkabılarından ve gözlerinden
Kaç yalnızlıkta boğuldular kimbilir
Anlaşılamamanın verdiği acıyla
Hep görünmeyen tarafında yaşadılar dünyanın
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Tebrikler harikaydı.Sevgi ve selamlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta