Değişirken her eşyanın giysisi,
İnsanın dünyaya açılan penceresinden,
Sanki bir kabus görüyormuş gibi,
Kaçarız hep, acı veren o gerçeklerden...
Daralı ufkumuz ayırt etmekle hayatı,
Farkında olmasak da hiçbir zaman!
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Yükleriz gözyaşlarına en ağır sitemleri
Şimşekler çakar sessiz bir şehirde,
Ve bir zaman olur haykırmak istesek de
Sanki gaipten “SUS”der biri...
çok güzel olmuş..tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta