Sus Şiiri - Yücel Karakılıç

Yücel Karakılıç
26

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Sus

Sus! Ne olursun sus! Konuşma yeter!
Yorma benim için dudaklarını.
Sanma “bit” deyince bu sevda biter,
Yalanla kandırma kulaklarını.

Sen “gel” dedin, bende uydum çağrına,
Ömür boyu, demir ettim bağrına,
Dizgine gelmeyen, gurur uğruna,
Boşuna ıslatma yanaklarını.

Tadını bilirsin hasret zehrinin,
Önüne set çekme sevgi nehrinin,
Sevda ülkesinde gönül şehrinin,
Beraber gezelim sokaklarını.

Ezelde, ebette, varda, yokta sen,
Ölürüm dünyamdan çıkıp gidersen,
Şayet ispat için kabul edersen,
Kapanıp öperim ayaklarını.

Yücel Karakılıç
Kayıt Tarihi : 10.4.2007 21:05:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!