Sürünün Dehası Şiiri - Kenan Gezici

Bazı heceler ilgili ilgisiz çıkmaz artık dudaklarımda.
Haykırdım çokça, zamanında nefret ettiğim kelimeleri.
Şimdi uzak dursun benden, söylemeyeceğim o adları.
Yok sayın ya da ölmüş, bende öyle sayıyorum şimdilerde.
Yoktu içimde sizlerden öğrendim, ilk çığlığımdı sanki.
Okudum, yazdım öğrendiklerimden yoktu sizden örneği.
İhanetler, nefretler saçmalık bu ya işlenmiş sanki.
Konu benimle ilgili değilse, oturdunuz bir minder sanki.
Açlık, yokluk, sefalet ve de paramparça bir hayat.
Kaldı mı sandınız ötekinden, başkasından size miras.
Nafile etme bulma demeyeceğim sözüm çok ağır.
Tüm imkanlar serilse de önünüze boşunadır boşuna.
Kıymeti olmaz, huyunuz kurumadığı müddetçe.
İmkânı başkasının elinden almakla, bilmektir inancınız.
Zehir zıkkım ettiniz bu yaşamı, tarumar oldu bakınız.
Akıl fikir mi ararsınız, çiğnediniz bilmem kaç fikir erbabını.
Bari kafanızı kuma gömünde sizi görmesin gözümüz.

Kenan Gezici 12 /01/2026