Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
hasretin en koyusunu yaşatan kavram 'sürgün'
çok harika bir şekilde işlemişiniz...yüreğinize sağlık...
Kimbilir belki bir bahar değişir her şey. Tebrikler. Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta