Sürgün Şiiri - Yıldırım Beyoğlu

Ne tarafa yürüsem her yol sana çıkıyor
Aşka doymuyor bu kalp sürekli acıkıyor

Aç bırakma bu kalbi sevginle ödüllendir
Sevdam dilimden değil inan ki gönlümdendir

Beynimde olmadığın bir saniye bile yok
Delip geçti ruhumu gözlerinden çıkan ok

Büyük hayallerim vardı para pul ve cennet
Tek hayalim kalbinde çekebilmek müebbet

Mecnun ölsün ferhat dağı delsin ne yazar
Daha büyük bu aşka umarım değmez nazar

Aşkınla divaneyim ne gurur kaldı ne ar
Söküp aldın kalbimi sol tarafım hep kanar

Bir kez tutsam elini dokunsam gül yüzüneİ
Yaksınlar bedenimi öldürsünler isterse

Sensiz geçen günlerimde ruhum girer kafese
Gözlerimin feri söner ciğer hasret nefese

GÖZLERİM KANIYOR BAK YİNE BUGÜN
BEDENİM CAN ÇEKİYOR YÜREĞİMSE SÜRGÜN...