Sürgün Şiiri - Sibel Altınışık

Sürgün ettim seni kalbimden
Boşunaydı sevmek seni
Isıtmak üşüyen ellerini
Şimdi boşalt kalbimdeki yerini
Hesabını kestim
İndiriyorum kepenkleri

Artık bitti

Bitti senle sensiz avunduğum günler
Seninle kucakladığım maviler
Üstüne yazdığım şiirler
Allah bilir bitti sevdamı yaktığım türküler
Sürgünü oldun kalbimin
Ve kaybetmek ve vazgeçmek
Yangında alev gibi gözlerinden

Kahretsin

Düşmeyecek dağılan başım yere
Gitmeyecek dökülen yüreğim peşinden
Topla arta kalan mavini
Al götür hikayelerini
Hesabını kestim
İndiriyorum kepenkleri
Kirlettik dilde kolay yürekte zor sevgiyi
Eskittik göğe vuran güneşi

Sürgün ettim seni kalbimden
Sözüm bitti her şey bitti
Sen bittin ben tükendim
Oysa seni öyle çok öyle çok sevmiştim

Şimdi kıyıya vuran yüklü bir gemiyim
Bir yolcu yitirildi ilk limanda
oda sensin.....