Süreyya Şiiri - Fatih Yılmaz Zuhuri

Anne sandığı gibi saklı hatıralar
Naftalin kokusu sinmiş tahta kokusu
Bir film şeridi, siyah beyaz yedi kumaş
Çekilir bir köşeye münzevi yıldızlar

İki çekirdek iç içe geçmiş kayıtlar
Ruhu gelir can bulur bu deryada
Seçim yapılmıştır artık, çıkar yedisi de kozadan
Belleğinde kodlanmış yaralarla kızlar

Yedi gonca, yedi karanfil, yedi yıldız
Sonsuz alemde şeffaf saçlı melekler
Bir araya gelmiş halay çekerler zılgıt zılgıt
Halay başı Süreyya, bu yedi kız

Süreyya bir yıldız şöleni, yediveren
Sırları içinde en derinlerde
Gölgelerin ardında belirsiz bir el
Saklar renkleri içinde, karanlıkta peren

Süreyya bir küheylana benzer koşar da koşar
Felek yorulur da o yorulmaz, hiç durmaz
Altısı parlar da içlerinden bir ahter
Bir yanıp bir söner, Sema’ya göz kırpar.