Suphi Sekü Şiirleri - Şair Suphi Sekü

Bilirmisin av olmak nedir, sevda ormanlarında
Neresinden vurulur insan
Yaşarken, neresi ölür insanın
Bilemesin, çünkü kalbinde gönül yok
Bilemesin

SERENCAM (Gazel)

Zübde-i Nur'u Rahman, mahlukat-ı emindim
Evvel-i veladette bilinmeyen bir in/dim

SEVGİ TÜKENİRSE

Gönül gönülden kopup, göz gözden tiskinince
Yutulmayan sözlerden, aşka mızrak sinince
Manzara hoş olsa da, hayat mezara döner
Ölüm iliklerinde dokunur ince ince

SEVGİ VE GÜVENSİZLİK

Bu ne ağır çelişki, çetrefilli muamma
Gözlerin güleç gibi, yüreğin yangın yeri
yüzünde satır satır görüp okurum amma
Çekip alamıyorum kalbindeki hançeri

SEVGİ VE KUŞKU

Bazen kendi kendime sus be adam diyorum
Dilimi arı soksun yinede soruyorum

Katlettiler sevgimi hem kendi silahımla
Oysa ki şu kalbime bir güzel söz yeterdi
Kırk yerimden yaralı kaldım kendi ahımla
Öyle bir öldüm ki ben hakk ölümden beterdi

Allahım şahit kıldım şahindim ol sen yarab

Aşk dedikleri şey nedir, bilmiyorum
Nasıl elde edilir,  nasıl yaşanır
Acemisiyim.
Ama bir tutkum var, nefes gibi, su gibi
Canıma can, kanıma kan
Tutkum

Şiir; i'caz ve icazın tezevvücünde,
sözün rahmine düşüp
Kâğıt ebelinğinde doğan
ve kalemle nefes alıp
Ağızda ete kemiğe bürünen müşahhas bir varlıktır.

Sayrıl düşüncelerım, sığmıyorki bu eve
Her dakkam her amelim, dönüştü birer dev'e
Rüşvet alsa verirdim canımı seve seve
Omzunda bir çift kumru, puan verir ödeve

SIRLANMIŞ SIR

Derinden fokurduyor yazılmamış bir şiir
Patladı patlayacak kalemimin ucunda
Cümlelerin ardını görmeyenler ne bilir
Bir harfin ardındayım, bir nokta avucunda