Süphan'a Sordum Şiiri - Yücel Özkü

SÜPHAN’A SORDUM
Yüreğim Van Gölü, dalgalı yine,
Kıyıya vuruyor içimde hüzün.
Söyle Süphan, nedendir bu hüzün,
Sevdaya düşeli gönlüm yaralı.

Söyle Süphan, söyle, karların erir,
Van Gölü akşamla maviye döner.
Gönlüm seni sorar, yollar seni bekler,
Bir haber gönder de gülsün gönlüm.

Erciş’in yolunda bir türkü gezer,
Emrah’ın sazından bir ses süzülür.
Selvi Han anılır, gönül sessiz yanar,
Sevdanın ateşi düşer gönlüme.

Göl susar, dağ susar, söyleşirim,
Derdimi rüzgâra verip dinlerim.
Gel güzel yar, yolunu gözlerim,
Sensiz geçen günler ağır gelir bana.

Van Gölü şahittir, Süphan da bilir,
Bu gönül sevdayı senden öğrendi.
Bir gün dönsen yeter, gönlüm de güler,
Yeter ki sen gel de dinsin bu hasret.

YÜCEL ÖZKÜ
10 Ağustos 2026/19:40