Suna Şiiri - Özlem Adıyaman

Baş parmak
Barıştıran parmak
Orta hacı
Yan kılıncı
Küçük bacı …
Ne güzel oynardık senle
Unutmadım ki tekerlemelerini
Hele Allahtan korkmayan hırsız vardı ya
Ne çok korkardım ondan
Sırf allahtan korkmadığı için …
Bazen koparıp atasım gelirdi o parmağımı
Ama işte çocuk aklı
Hem korku hem sevgi iç içeydi
Böylece günler hızlıca geçerdi
Söylemlerin hâla kulağımda çınlarken
Ansızın bir gidişle gittin sen ..

Alışırız yokluğuna
Herseye alıştığımız gibi .
Bazen sızlasa da yüreğimiz
Tebessümle anacağız
Yeri gelip ağlayacak
Yeri gelip yanacağız.

Ben otuz yıldır sakladığım sözlerini
Şimdi sana sayamam ki :(

Bak ne hatırladım biliyor musun
Beyaza itler sıçar , esmeri beyler içerdi
Oysa ne çok doğruydu anlamlı sözleri
Ben unutmayacağım canım seni .
Yüreğim en derinde yanan
Ateşler içinde öylece kavrulan
Ölüm hiç yakışmadı sana
Ne olur SUNA’M lütfen uyan :(