Sultanım Şiiri - Kamil Doğrubudak

Yer , gök ve arasındaki cümle vâr ın
Arş-ın Kürsî nin ve yedikat semânın
Adı övülmüş olânın , İbrahim , İsa ile Musa nın
Ve Benim biricik Rabbim . Sensin Sultânım .

Levh-i kalem in , ötelerin ve berilerin
Âyan olan dâhî cümle gayb'da olânın
Neçe nimet ile halk itdüğün cennet'ül kübranın
Ben misal ruh-u revan'ın maşuku sensin Sultanım.

Bî bahâ Mushaf'ın cümle vaadine kefil
Dağ başındaki karıncanın rızk'ına kefil
Bin pişman'ın secdede avf'ına kefil
Ahirde iblisin kahr'ına kefil sensin Sultanım

Hânkah-ı dil'imizi gülzâr iden al al goncalar
Besmelesi hayr olan niyyetin âkıbetinde
Bakarsın bir münadi fakire mürşidin muştular
Dağları , taşları abdal'a yol eden sensin Sultanım

Naat-ı hüsn'e talib kelamın acz'indeki sancılar
O'lahza ki : bir zerre bir katre kâbilinde zikrullah
Aşkın künh'üne talip beşerin dimağında Allah
Allah deyu yanan gönüllerin melhemi sensin Sultanım.

Dilimde kelam , sağımda ve solumda selamım
Öz canımda beyt in , mukaddes kur'anın
Halimiz âyan daimen Sana ; ki âlâ Zatına
Şu fakir ne murad ediyor ise onu ver Sultanım😔