Siradan bir hayat
Gül açar ismin anılınca Medîne ufkunda,
sabah mahcup bir nûr gibi eğilir o anda.
Bülbül susar, söz çekilir kendi iç sükûtuna,
bir sen kalırsın gecenin en ince noktasında.
Rûhebra
ben sana düzenli bir cümle olamadım
içimde her şey eksik ve kırık
geceyi taşıyorum
gündüz beni reddediyor
Rûhebra…
Rûhebra yâ—
ruhumun derinliklerini işgal eden
zifiri inkılapların karanlık manifestosu…
parkesi yırtık emekçilerin
is kokulu alnında büyüyen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!