Bazı kadınlar İstanbul gibi derler,
Sevinsin mi üzülsün mü şimdi onlar,
Eşsiz olmak hoş olsa da
Yalnızlığı kim ister...
Sen ilgilenmez
Sen sevmezsen,
Bende seni sevemem sanmıştım.
Gördüm ki sevebiliyormuşum.
Bütün korkum yerle bir oldu.
Bundan sonra istediğin kadar
Terk etmedim ben seni
Seni sana bıraktım.
Anla istedim,
Sana ne kadar yakın,
Ne kadar da uzaktım.
Bir gün öyle, bir gün böyle...
Hiç bir şeye anlam vermeye gelmez.
Buldum dediğin de kaybedersin.
Kaybettim dediğin de bir bakarsın
Avuçların da bir kelebek kanat çırpıyor.
Zihin anlam verme peşinde kan ter içinde
Her ne olursa olsun
Canımı ne kadar yakarsan yak
Yaptıklarına,gururumu kırışlarına
Bağırsam,kızsam isyan etsem de
Seni yine de seveceğimden bal gibi emin olup
Yine de ,bu sevgiyi üstüne alınamayaksın ya
Seni anlamanın sadece
Bir,bilemedin iki yolu vardı,
Seni kapsamak yada
Sen olmak,bu yüzden
Seninle dolmak için
Boşalttım kendimi
İkisi de çocuktu
ikisi de oyuncu
Başka çocukta yoktu
Biri ara ara çıkıyordu sokağa
Biri sokaktan içeri girmiyordu
İkisi de çocuktu
İki dili cevval,yüreği kelebek
Biri denize tutkun
Diğeri ormana vurgun
İkisi de yorgun mu yorgun
Kanatlarında olsa da yaralar
Dikilen ,sökülebilir
Yeşeren kuruyabilir
Başlayan bitebilir
İlla ki ,ne olabilir
An'da olan hep diridir...
04.03.2018 / Denizli
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!