Önce bir an süku'ta sustum.
Anladım ki susmak, duymakmış oysa.
Sonra kalbin suretinden sükunet ile,
Aşk'ın tek damlasından rüku'ya durdum.
Kuşanırcasına rahmeti kalpten duruldum.
Aktı gözyaşım ve yaşlarda kavruldum.
Yandım demedim yaş'tım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta