Sükunet Şiiri - Kasım Kobakçı

Koyunlar kuzular, kırlarda otlanır,
Elime süpürge, alıp da silerim.
Bedenim akşama, zahmete katlanır,
Bir fincan çay ile, sükûnet beklerim.
*
Altın sarısıdır, lezizdir kadayıf,
Zeytinyağlı dolma, sofraya dizilir.
Yorgunluk dediğin, aslında pek hafif,
Aç mideler doyar, her köşe şenlenir.
*
Bıraktım köşeye, o bitmez işleri,
Gönlüm azat oldu, uçtu hep göklere.
Silip atıyorum, bitkin gidişleri,
Sevgiyle bakarım, dert çeken yüzlere.
*
Gözlerim parlıyor, sevincim çok büyük,
Ruhuma nur dolar, gelince Ramazan.
Kalkıyor omuzdan, o ağırlaşmış yük,
Coşuyor yüreğim, gelince Ramazan.