Sükûn...
Gönül feryat figanda, sığmaz olur sözlere
Hüzün sis bulut gibi, çöktü kalkmaz gözlere
Hasret kaldık eleste, verdiğimiz sözlere
Zaman değişti heyhat, dert üstüne dert ekler
Bitap düşmüş yürekler, bir çıkış, yolu bekler.
Hakk’a dönen sineler, varsın yansınlar nara
Gözyaşıyla yıkanan ruhlarda durmaz kara
O kor ateş belkide, kulu taşır yıllara
Sabır ile yürünen, yolların sonu felah
Her gecenin ardında, mutlaka vardır sabah.
Dünya bir gölgeliktir, aldanma sakın vara
Şifa zikir bilesin, kalpteki yaralara
Menzile varacaksın, yüzün dönükse Yâr'e
Tevekkül hırkasını, giyenler bulur sükûn
Rabbine ram olursan, her anın, onla meskun.
İlyas Kılınçarslan
Kasım 2026
Kayıt Tarihi : 8.11.2026 15:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!