Suç Ortağı Şiiri - Salim Erben

İkimiz de suçlu, ey aşk denilen,
Ne sen günahkârsın, ne ben günahsız.
Kara kışlar gördük, yazı sevilen,
Ayrılık çan çaldı, biter mi sızım.

Bir veda türküsü döküldü dilden,
Koptu gül dalından, savruldu gülden.
Anlamaz ki el, gönül bilenden,
Yıkıldı kaleler, yok artık nazım.

Yine de sevdaya boynumuz eğri,
Sustu o mecnunlar, bitti o seyir.
Kaderin elinde, yazılan gayrı,
Dönülmez yoldayım, darda niyazım.

Sokaklar boşaldı, sustu o sesin,
Şimdi içimdeki derin mahbesin.
Bir hatıra kalsın, sönmesin nefesin,
Kendi içimdeki son kara ayazım.

Yorgun bir gölgeyim, kendi peşimde,
Aynı acı tüter, gönül aşımda.
Düşürdün beni sen, bu son yaşımda,
Ne dermanım kaldı, ne dertli sızım.