Suat Uğurlu Şiirleri - Şair Suat Uğurlu

Biz vazgeçmediğimiz için
Kendini vazgeçilmez sanıpda aldanan
Pek çok sevgilinin
Çürümüş güzel bedenlerine
Ne acı döşektir o serin mezarlık
Ki, hayatın harcayıp sonrada vazgeçtiği...

İşten dönüyor yorgundum
Karanlıktı ıssız sokaklar
Yorgunluk cebimde para
Ankebutun kollarıydı onlar

Karanlık ve ıssızlık bir olmuş

Sen beni birde öldüğümde gör hele
İki dirhem bir ceset beyaz kefen içinde.
Uzak durma o vakit sokul dokun ellerime.

Soğukluğumu dert etme
Vaktiyle çok yaktın birde böyle dene

Elbet ağlayacaksın gönülden diliyorum
Vefa bilmez kalbine beddua ediyorum

Hasret sana kul gönlüne azap dolsun
Çaresiz derde düş ömrün hazanı bulsun
Mutluluktan uzak şefkatten ayrı yaşa

Sessiz bir hiddetle yüklendi ölüm
Yılların hesabını soracak gibi
Aradım kaçacak kuytu bir liman
Baktım ki, ölüm yıkmış hepsini.

Bir gün geleceğini bildiğim halde

Peki tamam asılmayacağım artık
Öp demeyeceğim beni
Nede sev.

Ama sende öyle bakmayacaksın
Gülüp yakmayacaksın

Sen ki, düştüğünde gözlerime
Hüzün gülen gözlerinle
Umuyorsan bundan saadet bulacağını
Ve istiyorsan ulaşmayı, ulaşılmayı
düş öyleyse...
Denerim kızıl bir vaktinde İstanbulun

Ufuktur görebildiğim en uzak çizgi
Oysa görmek istediğim ardında gizli
Zihnim uyuyorken nefsimin zehiriyle
Ölmeden açılır mı ufukta duran perde
Ara sıra zihnimde şimşekler parlasa da
Sisli bir resim ancak bir anlık aydınlıkta

Diyorlar, demişsin gelip beni bir öpse
Dudağından o yarin şarap değse dilime
Amadeyim bilirsin hatırın var üstelik
Gel gör ki, kapanmıyor yarası sözlerinin

Üzgünüm hemde çok lakin kalbimin huyu

Seni düşünüyorum,
Sensiz, çaresiz, yapayalnız.
Yeni bir güne yelken açmış,
Ağır ağır seyreden uzun gecede.
Olamaz bana benden başka arkadaş,
Tek dostum içkim ve sıgaramdan başka.