Suat Akgül Şiirleri - Şair Suat Akgül

Gece'dir ismi,,,

Çok şey düşündürür,
çok şey hatırlatır insana. Bir yandan sitemkar beyninde zuhur eden,
alemin sahtekarlığı..
Bir yandan içinde uhde kalan yaşanmamışlığın hüznü.. Öfkesi kin kusturken,özlemi ile yanıp tutuşurursun.

Sazın teline vuran bir Türkünün. Her misrasında hatırlanmak ister gönül.. İsyan etmeden,ağlamadan ve darılmadan hayata..
öylece ve usulca seyre dalmak ister bahar yaprakları arasında kanatlanan kuşlara....ve bir cigara yakmak nemrutun zifiri kıyısından..
İnatla direnen tüm putları yerle bir ederken.. Sonra dönüp yüzünü güneşe.unutup tüm geçmişi.,
Örselenmis o en masum duygulara özlemlere yeniden sarılmak ister gönül..gönül yaşamak ister.

Suat AKGÜL

İNAT,, ölüm gibidir.. Tuttumu bidaha asla geri döndüremezsiniz
Hele bide sevdaya aşka tutukluysa sol yanı,
istediğiniz kadar múcadele edin..nafile !!
Her gayretinize bulaşir,,ilmik ilmik sarar tüm ruhunuzu,,
..Ve siz döndürüp, yaşatmak istedikçe.
Zamanla kendinizden geçer,

Soğuk ve yağmurlu bir şubat akşamıydı..
Üşüyen dudaklarda,acimsi bir tebbesüm.
Sevdamıydı? sitem miydi?
Öfke mi? Özlem miydi?
Yoksa..Dönüp geçmişe hatırlamakmıydı?..
Kıyı taşlarına vuran dalgaları, yürüdüğün yollar, geceyi ve yakamuzu

Gizli bahçelerin saklı çiçeği,sonsuz bir sevginin adıydı sevda,
Bazen,köse baslarında yarını bekleyen bir adamın eline tutuşturduğu bir demet kırmızıgül,
bazen bir sahil kıyisında başını avuclarinin içine almış ve gözlerini kaldırım taşlarına hapsetmiş hüzünlü bir kadının sessiz umuduydu..
Kendisi için yapacagı hiçbir şey yoktu,,belkide kalmamıstı.
Kaderin kederiyle yaşdıgı aciları, hüzünleri,ictiği son cayı ve sigarasıyla zifiri katran gecelerin karanligına gömmüş,, ve yeni doğan bebegin annesinden süt istemesi gibi,,sessiz romanların gizli kahramanı olmayı vaad etmişti,,
Sakalları henüz yeni terlemiş tütün saran bir gencin,