Sevda Şiiri - Suat Akgül

Gizli bahçelerin saklı çiçeği,sonsuz bir sevginin adıydı sevda,
Bazen,köse baslarında yarını bekleyen bir adamın eline tutuşturduğu bir demet kırmızıgül,
bazen bir sahil kıyisında başını avuclarinin içine almış ve gözlerini kaldırım taşlarına hapsetmiş hüzünlü bir kadının sessiz umuduydu..
Kendisi için yapacagı hiçbir şey yoktu,,belkide kalmamıstı.
Kaderin kederiyle yaşdıgı aciları, hüzünleri,ictiği son cayı ve sigarasıyla zifiri katran gecelerin karanligına gömmüş,, ve yeni doğan bebegin annesinden süt istemesi gibi,,sessiz romanların gizli kahramanı olmayı vaad etmişti,,
Sakalları henüz yeni terlemiş tütün saran bir gencin,
...ve alyazmasıyla gözlerine sürme çeken,genç kızların gizli yazılmış mis manolya kokulu çiçeği.... ve

..gülüüümmm diye başlayan,
Seni seviyorum diye biten bir ilanı aşk mektubuydu artık.... sevda
..sevdasına sahip çıkan sevdalilarin kalbindeki heyecan,
aşkla çarpan bir kalbin en güzel. ritmiydi..adı sevdaydı.
Sonsuz sevdaların sümbül çiçeği.
Nir gece vakti,,,
gökyüzünün sonsuz semalarına diktiğin gözlerinde,
..ve yaktiğin her sigaranın dumanında gördüğün yıldızın kalbine ruhuna dokunması,,,,
Ay ışığının yüzüne gülümsemesiydi,,sevda.

Sevdaaaa,, iki heceden oluşan bir ismin ilk hecesindeki "sev"gi misali sevilmenin yolunun "sev"mekten gectini anlatan,
Kısa bir romanın,,en uzun paragrafıydı..

,,,dinlediğin oynak şarkılardaki haylaz sevgiliyi değil .
Sazın telinden dökülen her notada,, ve dinletikçe kalbini yerinden söküp avuçlarına bırakan,
Türkülerdeki yarı sevmekti..sevda

sevgiyle çarpan kalplerde yanan,, yürek yangını...

Suat AKGÜL