Su Şiiri - Edip Köroğlu

Uykusunda gördüm onu
>
Korkuyorum! ! !
Yağmalanmış, sahiplenilmiş bir evden sadece küçük bir köşe istediğim çocuk odasında varya hani, -
yeşil örtülü, demirden, buzz gibi demirden divanın altıdır orası.Karanlıktır.En çok karanlıktır bilemezsiniz
Dilerseniz hiç çıkmam. Varlığımı anlamazsınız ben ordayken.Yalvarıyorum bırakın beni! ! !
Kendi evinde sığıntı olmaktır bu, varsın olsun sığanabileceğim bir avuç yere razıyım ben.
Ne olur istemeyin, istemeyin onu benden > işte bakın ne kadar sefilim.Koca-
bir yürekten kala kala bir divan altı, karanlık, melun bir köşe kalmış elimde(tek mabedim)
Alamut kalesi kadar ele geçilmez, Kabe kadar kutsal sıcak sımsıcak bir dize kadar anlamlı.Ve bir okadarda korunaksız.
Ve şimdi, daha sonra ama hep
Korkuyorum! ! !
Uykusunda gördüm onu
>
Kim isterdi, neden isterdi. Dedim ya lanet melun bir yerdir orası...
Bir tarafında içki masaları kuruldu yüreğimin
Bir tarafında ihanetin en unutulmazı
ve birer birer zaptedildide
kimsecikler çalmadı, çalamadı belkide
yeşil örtülü, demirden buzz gibi demirden
divan altı, bir avuç kadar dünyamın kapısını...
Uykusunda gördüm onu
>
Korkuyorum! ! !
Yürek narindir, yürek ince
yürek kimsenin bilmediği gibidir
duvarlar yükseldiğince...
>
Ve sen şimdi,
o kan damlayan gözlerimi
seslenilensiz, seslenilensiz olan sözlerimi istiyorsun benden
Korkuyorum anla beni
-Rüyalardan mı uyandım Tanrım! Her yerde benim ellerim
Karanlık; ürperiyorum karanlığımdan
Anlamsız bütün bunlar, Anlamsızlıklardanmı korkuyorum
Yoksa karanlıklardanmı
Gel diye çağırıyor ellerden biri
diğeri kolumdan tutmakta
bir başkası sensin > diyor
duvardan duvara çarpıyorlar beni
Kan sıçrıyor etrafa.Hıçkırık doluyor bedenim
Dehşetle kendime bakıyorum
YOK! ! !
>
Bitsin artık sabah olsun istiyorum
güneşi görmek istiyorum
duvardan duvara çarparken umut
yarın olsun istiyorum
duvardan duvara çarparken bedenim
bilirim sabahı vardır her gecenin
duvarda senin izin
Uykusunda gördüm onu
>
SU
12.05.1999
Kahta/Adıyaman