Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Teşekkür ederim Songül Hanım,
Rüveyda biraz da iç sesim aslında
zaman zaman dertleştiğim
kimi zaman akıl danıştığım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta