Sözüm Yok Şiiri - Nihat Kuruyer 3

Gönlümün dağlarına çökerse duman
Çağlayan derelerim kurur, akmaz suyum
Gözlerim kör, terazim tartmaz bir gram altın
Gönlüme sitemim, dağa sözüm yok.

Boyasız duvarlarım var, yıkık virane
Gönlüm sevmek ister, gönül avare
Gülü sevsem, diken dolanır elime
Dikene sitemim, güle sözüm yok.

Başımı yasladım sabır taşına
Kader vurmuşsa, bakmaz yaşına
Tavuk bay olmuş, horoz gardiyan
Kümese sitemim, tavuğa sözüm yok.

Bana derler sivri dilli, asık budala
Ağır olur suyum, dolmaz her kaba
Bende de yürek var bu fani dünyada
Sivri dile sitemim, yüreğe sözüm yok.

Bağladı gönlümü değirmenin taşına
Uzaktan dokunurdu gözümdeki yaşıma
Burnundan solardı, gün akşam olunca
Kibrine sitemim, gidişine sözüm yok.

Duymadım, görmeden öyle başladı
Karıncanın sırtından huzur yolladı
Saman merekte, kibrit çöpüne ağladı
Çöpe sitemim, samana sözüm yok.

Çekemedim kahrını, döndüm yolumdan
Elazığlı anlamaz, İstanbul aşkından
Sevda çiçekleri, kopsun dalından
Kahrına sitemim, aşkına sözüm yok.