En bencil anlarımda bile kendi zevklerimden vazgeçtim.Sırf sen üzülmeyesin, aklın bende kalmasın diye...
Neye yaradı bütün bunlar... İki gözümün arasındaki mesafe kadar yakınımda olup binlerce yıl uzaklarımda bıraktın kendini... Korkuyorum ve üşüyorum... Ya bir daha hiç göremesem, sesini duyamasam....ya bir daha tesadüfi temas eden elinin sıcaklığın...
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta