Aldanma dünyanın ilkbaharına
Her baharın sonu güz olur gider
Sır bilmezi ortak etme zarına
Halin el dilinde söz olur gider
Güvenme gençliğe kanma servete
Hazırlıksız göçme sakın ahrete
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kalıpları bu yüzden sevmiyorum, kalıpları bu yüzden benimsemiyorum. Nasıl alanı daraltıyor nasıl kısıtlıyor... hepsi birbirine benzeyen şiirler çıkıyor ortaya ... ve hepsi ne yazık ki birbirine benziyor...
emeğinize saygılar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta