Dilsiz Alkışlar Şiiri - Müslüm Bayram

Sen ki yüce soylu bir kralsın
Halkın için çektiğin onca acılar…
Oysa hiç duymazsın bu feryatları
Yükselirken methiyeler
Coşkun alkışlar

Kralım çok yaşa
Kulların sevinsin
Kralların şahı en yücesi!
Tacındaki mücevherlerin ışığında
Yıldızlar bile solgun kalır gecesi

Benim asil soylu yüce kralım
Kimin içindi bunca çile
Bunca keder?
Ağlamıyorsa halkın ardından eğer
Neye değer…
Vaat edilen ödüller

Hangi kral acı çekmedi ki dersin
Halkının huzuru ve mutluluğu için?
Hesap günü geldiğinde sana,
Sorgu sualler de ne ki! Korumuyorsa eğer seni
Bu kutsal acı niçin?

Ey yüce kralım!
Rahat uyu mezarında
Halkın alkış tutmuyor çığlık da atmıyor artık
Merak etme tahtını, tacını da;
Evlatların seni inan ki aratmıyor

Sessiz sokaklar anlatır hikâyeni
Dilsiz alkışlar…
Soğuk mermerinde yankılanır
Çorak toprağın dikenli gülleri
Unutuluşunun ulvi armağanı