Söyleseydim derdimi, duyar toprağa taşa.
Anlardı ahvalimi, bakmadan göze kaşa.
Sesime ses verirdi, kendi vücut diliyle.
Tutup da kaldırırdı, hemen yerden eliyle.
Su gibi zaman gibi, akıp giden hayatı.
Durdurmaya güç yetmez, şahlanan yağız atı.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta