Papatyadan taçların ruhu gibi bir yanım,
biraz hüzünlü biraz mağrur ve bir okadar kenetli benzerlerine..oysa takılana kadar bir saça o kadar da özgür..
her gün bitimlerindeki o ağır ağrı..
ve kademeli olarak soygaz anatomini altüst eden keyfekeder quest kokteyl etkisi..
şaçmalamalamalarım beynime bıraktığı
ağır hiperaktif depdebenin maglubu olmaktan ötürüdür ki
dolayı budur olayın,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta