Sormadın Bacım Şiiri - Şair Aydin Tazegul

SORMADIN BACIM

Yüreğim kan ağlar, gurbet ellerde,
Çok oldu halimi, sormadın bacım.
Adım bir dertliye, çıkmış dillerde,
Sen bu işe kafa, yormadın bacım.

Hasretlik yüzünden, bağrımı yaktım,
Kendi elimle dost, dünyamı yıktım.
Can kardeşim diye, haber bıraktım.
Selamıma cevap, vermedin bacım.

Benim hiç kimseye, hatam olmadı,
Bıktım bu hayattan, neşem kalmadı.
Selam verdim kimse, selam almadı,
Yanındaydım beni, görmedin bacım.

Kardeşlerle düşman, bağı kurulmaz,
Kardeşlik yolunda, kalpler yorulmaz.
Söylerdin kardeşe, kardeş darılmaz,
Niye sen sözünde, durmadın bacım.

Çoktan beri kaldık, hasret sevgiye,
Bizde sevgi çoktu, biz küstük niye
Gördün beni uzak, durdun ne diye,
Gelip kollarınla, sarmadın bacım.

Hasret özlem ile, herdem ağladım,
Hüzün deryasında, yürek dağladım.
Derbeder yaramı, sardım bağladım,
Yarama merhemi, sürmedin bacım.

Sızladı yüreğim, göz yaşı döktüm,
Kaderim diyerek, boynumu büktüm
Ben Şair Aydın'ım, kahır çok çektim.
Tazegül'üm soldu, dermedin bacım.