Sorgunda Şiiri - Salim Diyap

Sorgunda

Sorduğun her soruya
cevabım vardı aslında.
Ama yüzünü seyretmek varken,
zaman kaybından başka nedir ki
aklanmak nazarında?

Ben sustum.
Sen, sustuğum yerleri
suçum sandın.

Bir söz söylesem
gözlerin gölgelenecekti;
söylemedim.
Bir adım atsam
aramıza gurur girecekti;
atmadım.

Bütün delillerim kalbimdeydi,
tanığım ise geceler.
Ama hangi mahkeme anlardı
bir insanın, sevdiğine bakarken
her hükmüne razı gelişini?

Sen beni suçlu bildin,
ben seni güzel…
İkimiz de inandık
görmek istediğimize.

Şimdi dönüp soruyorsun:
“Neden kendini savunmadın?” diye.

Seni kaybetmek pahasına aklanmak,
mahkûmiyetten başka neydi ki?

Bu yüzden,
sen karşımda dururken
haklı çıkmak
küçülüyordu gözümde…