Sorarsınız Beni Şiiri - Sadık Kocabaş

SORARSINIZ BENİ
Dostlar bu sayfada, sesim bitince,
Kelamım dillerden, çekip gidince.
Aksilik kapıyı, çalıp gelince,
Satır aralarında, ararsınız beni.

Zalimin bendine, boyun eğmedim,
Gönülsüz bahçeden, gül de dermedim.
Hakikat dışında, sırra ermedim,
Adalet mizanında, yararsınız beni.

Yalanı katmadım, asla özüme,
Haramı yaklaştırmadım, helal gözüme.
Bir mühür vursalar, benim sözüme,
Sessiz feryatlarda, duyarsınız beni.

Bektaşi yolunda, derviş olanlar,
Aşkın deryasına, her dem dalanlar.
Dünya hevesinden, geri kalanlar,
Ateş-i aşk içinde, sorarsınız beni.

Kimsenin hakkına, etmedim tecavüz,
Dostun gül yüzüne, etmedim itiraz.
Gerekirse kodes, gerekirse ayaz,
Zulmün karşısında, yorarsınız beni.

Toprağa düşerse, bu yorgun beden,
Sormayın sakın ha, niçin ve neden.
Hakk'ın dergahına, varıp giderken,
“Kalemsiz Şair” der, anarsınız beni.