Sor Beni Şiiri - Ali Garip

Yıllar yılı yurtsuzum güller bağında
Olmak isterdim o gülün soluğunda
Yüreğim kırgın, çaresiz; darağacında
Zindanlara değil celladıma sor beni

Soluyor güllerim dalında açmadan
Bana hep acı mı yazmış yaradan
Gönlüm geçmez bu kara sevdadan
Bahçeye değil bahçevana sor beni

Bir hüzünle geldim hüzünle gidiyorum
Rüyamda masum bir yüz görüyorum
Senin için güllerden saraylar yapıyorum
Tahtına değil sultanına sor beni

Kimseler silmez ki gözüm yaşını
Kaldırırlar bir gün sessizce na’aşımı
Sende okur musun mezar taşımı
Taşlara değil toprağıma sor beni

Virane oldu gönül sensizliğin narıyla
Düştü deli, ümitsiz bir sevdaya
İnandıramadı kendini Leyla’ya
Çöle değil kervanlara sor beni

Şimdi sevdan ile bir Garip meftunum
Leylasını bulamayan biçare mecnunum
Sanma ki bu halimle daha mutluyum
Gülmelere değil ağıtlara sor beni

Batarken uzaklarda sevda güneşi
Ne adını unuttum ne de sesini
Bıraktın koynuma hüzün hediyesini
Mavilere değil vuslatıma sor beni